Gedachten over onderwijs, innovatie en creativiteit
Leren van mijn dochter (deel 1 van 8)
Dochter (14) had een Kerstgala. En ze wilde een jurk. Nee, een Jurk. Niet zomaar een jurkje namelijk, ze wist precies wat ze wilde. Een zwarte, korte, wijde jurk, met mouwen, maar ook met blote schouders. En dan daaromheen een zwart kunstleren korset. Beetje gothic inderdaad.
Iets met plannen
De ontwerpschetsen van mijn dochter
Dat dat gala er zou zijn was al een tijdje bekend, en het thema kwam weliswaar later, maar is altijd een variatie op “Kerst” en “Gala”. Geen verrassingen dus. Dit jaar was het Chique, geloof ik.
Ze had al langdurig op internet gezocht, maar binnen het budget wat wij acceptabel vonden was het óf een jurk óf een korset. (Laten we wel wezen, een gala is een extraatje, en waar had ze ook alweer zakgeld voor? Juist.) Alle plannen B t/m Y die wij aandroegen (tweedehands galajurken, de zwarte fluwelen jurkjes uit mijn jongere jaren, iets nieuws uit de winkel dat ook voor andere gelegenheden kon) werden afgekeurd. Tuurlijk, een Jurk is niet zomaar een kledingstuk, vraag maar aan een willekeurige bruid.
Een wild plan
Het werd het weekeinde voor het gala en er was nog steeds geen oplossing. Eh, dochter? Hoe zie je dit voor je? “Nou, dan maken we er toch één!”. Tuurlijk. Nee, echt, super goed plan. Het gala was donderdagavond al hè, en ik heb maar beperkte energie, en zij maar beperkte naaivaardigheden.
Puntje bij paaltje, ik houd wel van een uitdaging. En ze stemde in met plan Z: lukt het niet dan doe je het met wat we hebben. Youtube leerde me hoe je een korset kunt maken, dat leek te doen. Dinsdagochtend kocht ik stof, ik hielp haar met het patroon, zij naaide de jurk, ik het korset, en donderdag anderhalf uur voor het gala was het af. En het stond veel leuker dan ik had verwacht. (Ja sorry hoor, als moeder fronste ik toch even toen mijn dochter iets met een zwart kunstleren korset aan wilde. Wij hebben als regel: wat je aan hebt moet schoon en heel zijn, passen en de dingen bedekken die volgens de wet bedekt moeten worden, en verder zoek je het maar uit. Maar ze maken soms wel hele bijzondere keuzes…)
Een leerervaring, voor mij…
Was het veel werk, met stress erbij? Ja. Was dat slim met long covid? Mwah. Mentaal deed het me in elk geval goed. Zo blij als ze was, en zo’n kick dat het precies werd zoals ze het had bedacht! Ik vond het leerzaam. Dus bij deze: de lessen van mijn dochter. Want je bent nooit te oud om te leren toch?
Tijd is relatief
Anderen geloven soms meer in je dan jij zelf
Ik kan meer dan ik denk
Iets op je lijf maken is goed voor je zelfbeeld
Zelf maken geeft zoveel meer voldoening
De prijs-kwaliteitverhouding van zelf maken is niet te evenaren
Van schets naar patroon is best te doen
Omdat elke les inclusief zijpaden een heel artikel bleek te worden maak ik er een serie van. Dus: wordt vervolgd!